hallo Jan, ik heb in de middag 2 weken geleden op de bank gelegen met weer krampen in mijn borst en door een of andere ingeving bij toeval naar Jomanda geluisterd. Dan is het 's nachts weer zover. Een spirituele operatie en ik begrijp dat het werk wat door haar in gang is gezet gewoon tot op de dag van vandaag doorgaat. Dan krijg ik vandaag een mail van een vriendin die in haar droom mij ziet zitten met een infuus die is aangesloten en ze weet dat ik een behandeling heb gehad in een soort ziekenhuis. Hieronder mijn eigen droom:

Ik zit op een bed in een ziekenhuis en wacht op de dokter. Er ligt een telefoon met een nummer voor mijn neus en ik vraag de paar zusters wie of ik bellen moet. Zij zeggen dat er vanzelf iemand naar mij toe zal komen, ik ben een bed – patiënt namelijk. Er staat een klein dingetje met medicijnen op bed dat eruit ziet als zwart gruis. Daar komt de dokter en hij heeft een enorme injectiespuit in zijn handen. Hij zegt dat ik nu heel diep moet inademen omdat dit wel even heel vervelend gaat worden voor me. Ik adem diep in en hij steekt de lange naald rechtsonder mijn hart. Ik kan de hele beweging volgen en het is alsof er een ballon wordt opgeblazen in mijn borstkas. De pijnen, die ik toch als verdoofde pijn ervaar, voel ik helemaal in mijn borst tot in de rechterkant van mijn mond. Ik voel me al zieker en zieker worden en zelfs het kwijl loopt uit mijn mond. Dan moet ik rusten. 

Na een rustperiode loop ik naar de uitgang van dit ziekenhuis en als ik bij de uitgang kom dan staat mijn man daar. De arts komt er in burgerkleren ook aan en ik vraag hem wat of ik hier doe en of hij de arts is die mij geholpen heeft. Dat beaamt hij en hij loopt snel terug om vervolgens terug te komen en in zijn artsenkleren ons uitleg te geven over dit alles. Hij legt twee a-4 tjes op tafel en begint: 'Kijk, wij zijn ook steeds bezig om te onderzoeken hoe wij hulp kunnen bieden en nu hebben we dit bij jou gedaan. Ik zie dat hij snel het 2de vel op de 1ste legt, hij weet dat ik foto's van mijn hart of longen eronder zie liggen, ik zie ook wat donkere vlekken erop. Hij zegt dat ik wel veel wil weten over dit alles. Maar ja, deze zaken hebben mijn volle interesse. Maar kalm aan dus en niet teveel info in ene wil hij me geven. Dan zitten er opeens ook twee vrouwen bij en gaat het gesprek over ziektes. Het gaat nu om de gevolgen van een tekenbeet. Ik vertel dat ik wel eens zo met mijn nagel een teek eruit heb gewipt. De arts zegt dat het nu echt om vertrouwen zal gaan. Ik hoef alleen het woord Thorax te onthouden, dat is voor nu voldoende. Dan word ik wakker en zoek meteen op wat dat betekent:

Thoraxfoto is een medisch onderzoek, waarbij een röntgenfoto van de borstkas wordt gemaakt. Op de foto worden vooral de longen, het hartcontour en de botstructuren afgebeeld. Bij de opname wordt patiënt gevraagd diep in te ademen; de foto wordt gemaakt terwijl de adem wordt ingehouden. Daarna lig ik nog een paar uur in een bijzondere trilling.

prachtig he Jan???? Groetjes, Trienke

Hallo Jan, ik ben al heel lang in gevoel verbonden met Jomanda en zag zonet eindelijk een mailadres van iemand die ook positief is over haar. Omdat ik de ingeving kreeg naar Valkenburg te gaan (en ik nog steeds in de veronderstelling was dat het kapelletje open was) ben ik erheen gereden gister toen we op de terugweg waren uit Frankrijk. Ik had gisternacht een droom gehad, dus ik had kunnen weten dat het over was. Toch stuur ik je graag de droom. Ik heb ook al eens in mijn boek haar verdiensten naar mij toe verwoord. Ook dat zal ik je mailen en in een radio-uitzending kreeg ik haar aan de lijn dat mijn dromen de absolute waarheid zijn. Wie weet kan ik haar nog eens bereiken.

de dromen: 

We gaan gister de laatste dag van de vakantie naar Valkenburg. Maar alles was jaren geleden al opgedoekt in Valkenburg. Ik had die nacht al een droom gehad.

Ik zie dat mijn droom op de Vredemaker (een weg hier in de Goorn) een enorme witte vrachtwagen vol met asielzoekers de bocht uitvliegt en op zijn kant terecht komt. Alle mensen komen er uit en vluchtten alle kanten op, ze weten niet waar ze heen moeten en ik zeg in mijn droom tegen mijn man: wat vreselijk, wat zo heel vreselijk: al deze mensen kunnen nergens een thuis vinden. Ze zijn allemaal ontheemd. Zoveel kleine kinderen ook, maar ook volwassen mannen en vrouwen met kleintjes in hun armen. Ik kijk nog even in de vrachtwagen waarin ik ook een trap zie waar allemaal spullen voor het ontbijt staan. Gek dat die niet zijn omgevallen maar ja, in een droom kan alles. Dan word ik huilend wakker. Ik heb zo vreselijk gehuild en ook nog toen ik al wakker was, alsof er een grote kans was en dat die ons zomaar ontglipt is. Jomanda was dus degene waar we allemaal op hadden gewacht, terwijl wij vaak dachten dat het een man moest zijn die zou komen naar de aarde. Ik had het zelf al veel eerder gedroomd: Maria heeft zich in Nederland vertoond en zij is niet herkend.  Dit was dus Jomanda haar werk: vrede stichten en een thuis geven in de Maria energie.

******

Dus toen ik bij het witte klooster aankwam was het een grote teleurstelling voor me om te horen dat er jaren geleden wel iets van een kapelletje was geweest maar dat er nu allemaal mensen wonen en er ook een paardenstoeterij is gevestigd.

*****

De droom. Er vindt een onderzoek plaats naar mijn gezondheid. Twee verpleegsters zeggen mij dat ze het verschrikkelijk voor mij vinden om mij te moeten zeggen dat ik weer kanker heb. Zij leggen hun hand op mijn rechter long en borst en zij geven mij een Jacobsschelp als cadeautje. Dan komen er twee artsen binnen met in hun handen een röntgenfoto, twee grote bruine vlekken op mijn rechter long en littekenweefsel op mijn borst. Zij zeggen dat zij mij zullen helpen, maar dat ik eerst moet praten. Eerst praten, dan opereren.

Einde droom.

Nu weet ik dus zeker dat mijn kanker nog niet weg is. En weer begint er een heel eenzame weg van vele jaren, omdat ik hier geen mens meer mee wil lastigvallen. Dit is mijn strijd tussen goed en kwaad met mijn leven als inzet. Het is een gevecht tussen God en mij.

Daarna bleef ik mijn dromen volgen en op een nacht zie ik dat er een operatietafel voor mij wordt klaargezet. Veel later, op een dag voor moederdag, vindt mijn jongste zoon dat ik naar Jomanda moet gaan in Tiel. Eerst sputter ik behoorlijk tegen, want ik voel mij zo ziek dat ik de reis erheen niet kan maken. Maar hij blijft aandringen en daarom besluit ik om toch te gaan. En dan ....... een spirituele operatie, op de tafel, wat een moederdagcadeau. Later als ik weer thuis ben moet ik helemaal herstellen. Het hele gebeuren had mij behoorlijk aangegrepen omdat mijn lichaam werkelijk een operatie had ondergaan.

Ik kreeg dezelfde week nog, in een radio-uitzending, de kans om met Jomanda persoonlijk over mijn ervaring te spreken. En zij bevestigde mij dat mijn droom de absolute waarheid was. Ik begrijp dat dit alles ongelooflijk moet klinken in de oren van mensen die hier niet voor openstaan, maar zij hoeven het ook niet te geloven. Later ben ik nog enkele keren spiritueel geopereerd. Op een nacht voelde ik dezelfde energie als bij die keer in Tiel op de tafel, maar had geen aanwijzingen waarom dat nu gebeurde. De volgende morgen had ik een heel erg zeer been en ik vroeg mijn man om mij te masseren. Toen hij mijn been bekeek vroeg hij of ik daar wel eens aan geopereerd was en op mijn ontkennende antwoord haalde hij er meteen een vriendin bij en hij vroeg wat zij zag. Het antwoord was duidelijk: een litteken van een operatie en zeven hechtingen. Hoe hij zichzelf ook voorhield dat hij het niet kon geloven, dit keer moest hij het wel. De massage bleef achterwege en na twee dagen waren de littekens verdwenen. Voor de ongelovigen natuurlijk geen bewijs, maar wel voor diegenen die het gezien hebben.

Een goede vriendin bood mij, na het hele gebeuren in Tiel, een paar weken rust aan in een paradijselijk huisje midden in een bos in Duitsland. Daar zou zij voor mij zorgen zodat ik kon bijkomen en alles nog eens goed kon overdenken. Ook hier bleef ongeziene leiding aanwezig. Ik herinner mij nog heel goed dat ik de laatste dag van deze vakantie bij de vijver lag en nadacht over hoe het zou zijn als ik weer thuis was. Natuurlijk werd ik door velen niet geloofd en begrepen en ik voelde mij al moe worden bij de gedachte dat ik mijzelf steeds weer zou moeten verdedigen om de keus die ik gemaakt had. Op dat moment was er weer die stille fluistering van mijn innerlijke stem: ‘Als je straks weer thuis bent, dan zal er gezegd worden dat je nooit enig bewijs hebt gehad van jouw ziekte. En dat is ook zo. Maar dan zul jij antwoorden dat slechts de kleinen van geest bewijzen verlangen te zien. De Waarheid zal worden gevoeld door de groten van hart. Wij verwachten ook niet van jullie dat alles begrepen wordt van wat hier is gebeurd, wij verlangen slechts: eerbied voor, acceptatie van en onvoorwaardelijke overgave aan de werking van God’s heilige wetten.’

Hartelijke groetjes Trienke      www.trienke.com

Uit: Story dec 2017 klik hier voor het origineel

Het gaat niet goed met Joke Damman (69), beter bekend als Jomanda. Het even veelbesproken als verguisde medium hield zich de laatste jaren schuil op een geheime plek in Canada. Story spoorde haar op en kreeg een eenmalig interview waarin Joke alles vertelt, nadat ze werd uitgemaakt voor moordenares, kanker en verkrachting kreeg toegewenst, haar grote liefde verongelukte en ze al haar tanden verloor. ‘Dertien jaar lang ben ik verketterd!’

 

Het gaat slecht met Jomanda, die officieel Joke Damman heet. Sinds ze acht jaar geleden met haar verloofde Ramon Krommenhoek (48) vanuit Valkenburg naar Canada verhuisde, is ze nog maar een schim van de destijds even geliefde als verguisde powervrouw. De voormalige balletlerares zou niet meer onder de mensen komen; spaarzame telefoontjes en e-mails van de weinige vrienden die ze in Nederland nog heeft, worden sporadisch beantwoord. Haar kluizenaarsbestaan zou een uitvloeisel zijn van alle drama’s die zich in de afgelopen jaren in haar privéleven afspeelden. Vooral de breuk met Ramon zou haar danig parten hebben gespeeld.

Heimwee

Triest genoeg was het niet het gebrek aan liefde voor elkaar dat hun relatie deed sneuvelen, maar de heimwee van Ramon. Hij miste zijn vrienden en familie, en wilde terug naar Nederland. Joke wilde van een terugkeer zelf niets weten – voor haar was dat een gepasseerd station. Ramon deed alles om haar alsnog over te halen. Toen hij na verloop van tijd inzag dat het geen zin had om langer aan te dringen, besliste hij voor zichzelf dat er dan kennelijk niets anders opzat dan hun relatie te verbreken, en alleen terug te gaan.

Met de nek aangekeken

Een van de redenen waarom Joke niet terug wil, is dat ze voor haar gevoel door een groot deel van de bevolking met de nek aangekeken wordt. Die weerstand ontstond nadat ze in verband werd gebracht met de dood van Sylvia Millecam, die in 2001 op 45-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van borstkanker. Volgens opponenten had ze de actrice wijsgemaakt dat ze geen borstkanker had en er dus ook niets operatief verwijderd hoefde te worden. Joke werd beschuldigd van moord en het Openbaar Ministerie klaagde haar daarvoor daadwerkelijk aan. Pas vier jaar terug werd Joke door de Hoge Raad definitief vrijgesproken: het medium had Sylvia bewijsbaar geadviseerd artsen te bezoeken en daarmee had ze voldaan aan haar zorgplicht.

Schuilhouden

Omdat Story ter ore kwam dat Joke het zwaar heeft in Canada, zocht dit weekblad contact; daar het medium zich schuilhoudt voor alle media geen eenvoudige opgave. Uiteindelijk lukte het haar te traceren en uitvoerig te interviewen. Eén keer doet de sterk vermagerde Joke ‘Jomanda’ Damman in Story haar verhaal.


Joke, het is lang geleden dat we iets van je vernamen.

 Met zachte stem: ‘Zeven jaar. Ik heb me bewust teruggetrokken. Als ik dat niet had gedaan had ik hier vandaag niet meer gezeten. Mijn leven was in de afgelopen jaren in tegenstelling tot wat veel mensen misschien denken geen pretje. Zoals je weet zijn Ramon en ik uit elkaar. Daarnaast sukkel ik met mijn gezondheid.’ 

Eerst even over Ramon. Vier jaar geleden keerde hij terug naar Nederland. 

‘Ja. We hebben daarna nooit meer contact gehad.’ 

Maar hij was toch je grote liefde?

‘Lange tijd dacht ik dat ook. Maar korte tijd nadat we in Canada waren aangekomen, realiseerde ik me ineens dat ik al die jaren bij hem was geweest om de verkeerde redenen. Ik was niet bij hem omdat ik van hem hield, maar zodat ik de pijn om de dood van Paul (Joke’s vorige partner – red.), die zes jaar eerder in Frankrijk bij een motorongeval verongelukte, niet hoefde te voelen.’ 

 

Verder gaat het helaas niet, staat in de story van dec. 2017

Ik heb heel veel aan het mediumschap van Jomanda te danken. De eerste keer dat ik bij haar kwam was ik cynisch. Het was in de tijd dat de NS zelfs een aparte dagtocht had richting Tiel, en met een vriendinnetje ging ik erheen. Giechelend kwamen we aan, maar eenmaal binnen verstomde dat gegiechel. Jomanda bleek helemaal niet een vreemde vrouw in een blauwe jurk, zoals ze in de media werd afgeschilderd, maar een nuchtere vrouw die - zonder dat ik dat kon verklaren - precies dat deed, wat ze zei te doen: ze vormde 'een schakel tussen hemel en aarde'. Ik kom uit een hele nuchtere familie, en voor ik Jomanda bezocht had ik zelfs nog nooit van het begrip medium gehoord. Éénmaal in de zaal echter, voelde ik dat er 'aan mij gewerkt werd'. Ik kon niet zeggen wie of wat dat deed, maar daar waar ik in de jaren daarvóór voortdurend had geworsteld met psychologen en andere therapeuten om mijn depressieve gevoelens te duiden, kreeg ik in de zaal ineens verhelderende ingevingen over waar ik het zoeken moest. Relevante herinneringen kwamen boven, en ik kreeg in mijn innerlijk beelden te zien, die me hielpen om inzicht te krijgen in mijzelf.

Ik ben haar blijven bezoeken, en al snel behoorden mijn depressieve gevoelens tot het verleden. Ik ontdekte, dat ik naast een hele rationele en analytische kant ook een diepere gevoelskant had, die ik kon raadplegen als ik met grote vragen zat.

Het heeft me altijd goed gedaan om haar healings te bezoeken en hoe vreemd dat voor sommigen misschien mag klinken, ook ik ervaar het nog steeds als hulp, als een steuntje in de rug, als ik haar bekijk of beluister via haar cd, of via youtube, zoals bij de Telehealing of bij het filmpje jomanda.wmv, waarin iemand de tekst die ooit via de telefoon te beluisteren was op youtube heeft gezet. Het is dan opnieuw, alsof zich een schakel vormt tussen hemel en aarde.

Hartelijke groet,

Saskia

Elektro- en magnetocultuur Volgens Yannick Van Doorne

Nederlandstalige website: klik hier

Duitstalige website klik hier

Piramides https://youtu.be/4cljCnf30dA

Artikel van EOS: planten groeien beter onder piramide

  Voor de maten, kijk hier:

Antennes https://youtu.be/wPP1cwaMx18

Antennes https://youtu.be/ClBKWU3fFDw

Draad met magneet https://youtu.be/S9Go7-Zd1y0

Draad om boomwortels https://youtu.be/7ZABPsdDPj4

Simpele antenne om enkele plant: https://youtu.be/q1CgRqZlI6Y

Open cirkel, met de opening naar het noorden onder een hoek van 30 graden. Geïsoleerd draad werkt prima. Op 0ngeveer 30 cm van de grond. Lager mag ook.

Je hangt de lus dus onder 30 graden met de lage open kant naar het noorden.

Eigen tuin:

In mijn eigen moestuin heb ik al enkele gleuven Noord-Zuid gegraven en er ijzerdraad in gelegd. Daarna magneten gemonteerd  aan de Zuidzijde en ingesmeerd met gesmolten bijenwas. Een antenne maken kan ook. 

  

Ook heb ik al een paar planten en alle bomen van draadcikels voorzien: